تبلیغات
گروه ماهور - زندگینامه و دانلود آثار شهباز برمکی
گروه ماهور
نوازندگان ویولن ایران زمین
زندگینامه و دانلود آثار شهباز برمکی


شهباز خان فرزند ناصر همایون استاد پیانوی عهد مظفری است.به سال
 1275 شمسی متولد شد و ضمن تحصیل برای فرا گرفتن هنر
 موسیقی به خدمت ابراهیم آژنگ رفت و با مقدمت موسیقی آشنا
 گردید و سپس برای نواختن ویولن به شاگردان حسین خان اسماعیل
 زاده پیوست و یک دوره ردیف موسیقی را نزد استاد کار کرد.
 
ادامه مطالب و دانلود آثار در ادامه مطلب
سپس به تبریز رفت و با اقبال سلطان خواننده نامی آشنا شد و در کنسرت او شرکت کرد.

پس از رفتن احمدشاه به اروپا و خواستن ولیعهد به تهران با اقبال سلطان در رکاب

 محمد حسن میرزای ولیعهد به تهران آمد و در کنسرت هایی که عارف می داد شرکت می نمود.

در کنسرتی که زمان ریاست وزرائی محمد ولیخان سپهدار رشتی(سپهسالار اعظم) از طرف عارف
 
به اسم شرکت در امور خیریه برای تاسیس مدرسه ی احمدیه در پارک ظل السلطان داده شد و
 
محمود مفخم و ابراهیم آژنگ هم شرکت داشتند ، شهبازخان نیز جزء نوازندگان بود و به قراری که
 
عارف در دیوانش نوشته و برمکی هم موضوع را تأیید می کند ، چون در غزلی که
 
 مطلع آن چنین است:

خواب غفلت ، هر آن دیده ای که بیدار است بدین گناه ، اگر کور شد ، سزاواراست

بگو به عقل ، منه پا بر آستانه ی عشق که عشق در صف دیوانگان ، سپهدار است.

نوکران سپهسالار بعد از کنسرت ، عارف را کتک زدند چنانکه می نویسد
 
 در اثر این ضربات مدت دو ماه در رختخواب خوابیدم.خوانندگان می دانند  که محمد ولیخان
 
سپهدار در دوره ی انقلاب مشروطیت و فتح تهران خدمات شایانی کرد.گویند وقتی سپهسالار
 
از واقعه خبردار شد ، ازین پیش درآمد اظهار تأثر نمود و گفت که گماشتگانش از روی تعصب و
 
 نادانی به این عمل زشت مبادرت کرده اند و هرگز وی چنین دستوری نداده بود چنانکه حاضر شد
 
همه گونه جبران خسارت نماید که عارف راضی و خشنود شود.
خالقی می نویسد : شهباز خان برمکی تا حدود سی سالگی در نواختن ویولن شهرت داشت و
 
بعد ها به واسطه مشاغل اداری از صنف نوازندگان کناره گرفت و ساز را فقط مونس خود
 
 می دانست و برای نواختن آن در اجتماع تظاهر نکرد چنانکه جوانان امروز او را نمی
 
 شناسند ولی هنوز تنها به خاطر خود نه برای دیگران ویولن می زند.



برچسب ها: زندگینامه و دانلود آثار شهباز برمکی،
نوشته شده در تاریخ جمعه 29 بهمن 1389 توسط محمدرضا کشاورز